Όσα παίρνει ο Διάολος...

Το ταξίδι από το Σεόρις προς την Κωνσταντινούπολη είναι μακρύ και οι δύο βρικόλακες ο Αλέξανδρος και ο Αμπετόριους βρίσκουν την ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα.

Ο ένας είναι ο Αλέξανδρος, μακριά μαύρα μαλλιά αφημένα ελεύθερα μέχρι του ώμους , το έντονο βλέμμα του να φωτίζεται από το συχνό του χαμόγελο, ενώ τα τελετουργικά χαραγμένα με Αραμαϊκά σύμβολα χέρια του προβάλλουν μέσα από τα μανίκια του λευκού ενδύματός του, ενώ από την άλλη ο αινιγματικός Αμπετόριους ένας γηραίος των Τρεμήρ ντυμένος σε ενδύματα της τάξης του γεμάτα τσέπες και μικρά αντικείμενα, όπως όμορφες χτένες και ξύστρες για τα δόντια διασκεδάζουν την ανία του ταξιδιού ξεκινώντας τη συζήτηση…

Τα άλογα της άμαξας καλπάζουν μέσα από φιδογυριστά μονοπάτια και απόκρημνες ράχες, η μεγαλοπρέπεια της νύχτας μπλέκει με τις συζητήσεις δύο απέθαντων, δύο μάγων των οποίων τα μυστικά και τα μυστήρια ξεκίνησαν απ’ όταν ήσαν ακόμα ζωντανοί. Η κουβέντα για την Πόλη, το σκοπό τους εκεί αλλά και για το Σεόρις και την αέναη μάχη, για επικράτηση της φυλής διακόπτεται όταν …

Ξαφνικά η άμαξα σταματά, και οι δύο, πρώτα ο Αμπετόριους και κατόπιν ο Αλέξανδρος βγαίνουν απ’ αυτή προκειμένου να διερευνήσουν το γιατί. Δύο θνητοί, ο ένας πρόσφατα νεκρός και ο άλλος ετοιμοθάνατος κείτονται δίπλα σ’ ένα σεντούκι, ενώ οι ήχοι από τα βήματα των πιθανών φονιάδων τους χάνονται μέσα στη νύχτα. Ο Αλέξανδρος τραβά το σπαθί του για παν ενδεχόμενο, μα στρέφεται με ευγένεια στον ετοιμοθάνατο προκειμένου να μάθει γι’ αυτόν. Ο θνητός ψελλίζει ασυναρτησίες αφήνοντας την τελευταία του πνοή στα χέρια του Αλέξανδρου.

"Ας ανοίξουμε το μπαούλο…", ο Αλέξανδρος ψάχνει τα πτώματα των δύο για το κλειδί το οποίο προς μεγάλη του έκπληξη βρίσκει στη οπή του ενός φρουρού…"...αυτοί οι θνητοί", μονολογεί χαμογελώντας ενώ διασκεδάζει με το κλειδί παίζοντας με την οπή του νεκρού ..τελικά το αποκαλύπτει στον Αμπετόριους γελώντας τρανταχτά. Τη στιγμιαία διασκέδαση τη διαδέχεται η έκπληξη καθώς το σεντούκι περιέχει πλήθος πολυτελών βιβλίων στολισμένα με κάθε λογής σύμβολα και τυλιγμένα σε δέρμα….οι δύο κοιτάζονται μειδιώντας…

Η άμαξα ξεκινάει και οι δύο βρυκόλακες εξετάζουν το περιεχόμενο των βιβλίων, κατόπιν μελέτης καταλήγουν στο ότι πρόκειται για βιβλία των Τζιμίσκι σχετικά με την τέχνη της Βισίσιτιουντ υψηλού επιπέδου μιας και αναφέρει ακόμα και την δημιουργία Βοζντ, τερατόμορφων πολεμικών μηχανών, αμάγαλμα πολλών μορφών και όντων που μόνο οι γηραιότεροι των Τζιμίσκι ξέρουν να δημιουργούν…ένας θησαυρός αμφίβολου προέλευσης καλοδεχούμενος τόσο στο Σεόρις όσο και αλλου. Οι δύο Τρεμήρ αποφασίζουν για την ώρα να κρατήσουν μυστικό το καινούργιο τους απόκτημα αλλα μελοντικά, ποιος να ήξερε...

Τελικά στην ηρεμία της νύχτας και ενώ τα ουρλιαχτά των πλασμάτων της νύχτας αγγίζουν το φεγγάρι η συζήτηση κορυφώνεται και ο Αμπετόριους καταλήγει εφ’ όσον είναι εφικτή η μετάβαση από τη θνητή ύπαρξη στην αθανασία και στην δημιουργία νέων μορφών ζωής... μήπως η μετάβαση δύναται να συνεχιστεί? Και αν ναι ποιο θα μπορούσε να είναι το όριο?...Ο Αλέξανδρος φανερά κεντρισμένος από αυτό το συμπέρασμα του συνομιλητή του τον ωθεί να ολοκληρώσει τον συλλογισμό του, και ο Αμπετόριους του εκμυστηρεύεται…Υπάρχει κάποιο βιβλίο μέσα στα τείχη της αιώνιας πόλης….ένα βιβλίο αρχαίο που γνωρίζουν ελάχιστοι, στην κατοχή μιας βιβλιοθήκης των παιδιών του Δράκου…που αναφέρεται στους Αγγέλους…

Θα μπορούσε κανείς άραγε να γίνει Άγγελος?...η ακόμα...θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν?

Ο Αλέξανδρος ακούει με ενδιαφέρον την άποψη του Αμπετόριους και παραθέτει τα ρίσκα και τα οφέλη ενός τέτοιου εγχειρήματος…Το βιβλίο όπως και να χει βρίσκεται στα χέρια των Δράκων…ενδιαφέρον μόλα ταύτα μονολογεί και υπόσχεται στον Αμπετόριους πως αυτή η συζήτηση ….θα συνεχιστεί…

Και οι άνεμοι δυναμώνουν ενώ το ποδοβολητό των αλόγων αντιλαλεί αψηφώντας τη μοναξιά της νύχτας…

  

  

τιτάν ή κως;

- έλα όπως είσαι, έλα, έλα, όχι άλλο κάρβουνο, πάρ' το όλο απ' την άλλη, όχι έτσι ρε μαλάκα -ΚΡΑΑΑΑΑΑΚ- απ' την άλλη είπα, γαμώ τον άη-σμπεργκ!

Child Microwave Breakfast

when your microwave oven wants you to have breakfast like a real commie

η έρευνα δε σταματά, δουλεύει νύχτα-μέρα

today my advisor gave me my new desktop. i called it "a day" and went back home to rest.

walt the fuck

περπατάω στο δρόμο και βρίσκω μια πούτσα καρφωμένη κάτω στο πεζοδρόμιο έτοιμη, τρελλαίνομαι σου λέω, τα κατεβάζω και με τη μία βαθύ κάθισμα. και όπως ήμουνα κρύος χωρίς προθέρμανση ακούω ένα κρακ στο αριστερό γόνατο, ωχ την πουτσίσαμε λέω, κατευθείαν στο γιατρό μου λέει έχετε μηνίσκο κύριε, του λέω τι λες ρε σκιντζή, εγώ είμαι αγοράκι, έχω μικίσκο και είναι μπλε, τα κοριτσάκια έχουν μιννίσκο και είναι ροζ με καρδούλες.

πώς να ξεχωρίζετε τον αέρα απ' τον πάγο

ο αέρας είναι άχρωμος, άοσμος και άγευστος. στρώμα αέρα οιουδήποτε πάχους είναι αλογοδιαπερατό.

ο πάγος είναι επίσης άχρωμος, άοσμος και άγευστος, αλλά στρώμα πάγου ικανού πάχους δεν είναι αλογοδιαπερατό.

μήπως είμαι μπουρδελόβιος;

όταν βλέπεις σημείωση στο τετράδιό σου "9ème étage, salle 8, Privé" αλλά ευτυχώς τελικά θυμάσαι ότι είναι γραμματέας. και αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν δουλεύει και εκτός ωραρίου.

Πάρα Πολύ Προσωπικά Πράματα #4

Εκείνη Η Φορά Που Σε Πήραν Στην Δουλειά

Φασολάκια. Δεν είναι το αγαπημένο σου αλλά όταν πλέον το φαγητό το τρως απλά για να κρατηθείς ζωντανός δεν έχει και πολύ σημασία. Η κατάσταση γίνεται κάπως καλύτερη από τα ανάμεικτα λαχανικά που έχουν μέσα και το μπόλικο λάδι που της έχεις πει να βάζει. Για αλάτι ούτε λόγος. Ο μπαμπάς ξοδεύει όλο το μελάνι του μικροβιολόγου με μια εξέταση, ο αδερφός κάνει σπαρτιάτικη διατροφή μέχρι να φανεί το σίξπακ και το πρώτο ενδιαφέρον από την καψούρα του και η αδερφή συλλογή από περιοδικά που τοποθετούν το αλάτι στην πρώτη θέση της λίστας με τροφές που προκαλούν κυτταρίτιδα. Η μαμά προτείνει να βάλεις όσο θέλεις μόνος σου αλλά ξέρει ότι δεν είναι το ίδιο. Επίσης ξέρει ότι δεν σε πολυενδιαφέρει. 

Ξαφνικά η μέση σου πονάει. Μια σουβλιά τρυπάει την σπονδυλική στήλη σου και σε κάνει να κλείσεις τα μάτια τόσο δυνατά που δημιουργείς τσίμπλες από την πίεση. Πείθεσαι ότι δεν σε έχει διαπεράσει σφαίρα μόνο όταν τα ξανανοίγεις και δεν βλέπεις πουθενά καπνισμένη τρύπα.

combo hit

και πας στο προξενείο σαν άνθρωπος, εντελώς πολιτισμένα, να βγάλεις ένα χαρτί για τη στρατολογία, και μπαίνοντας ακούς έναν μπάρμπα να ρωτάει μια θεια "και οι συμπεθέροι, όλοι καλά;" και λες νά 'τα μας, με τη μία μπαίνει τύπος με τραγιάσκα και μ' αυτό το αντί γραβάτας που φοράνε οι τεξανοί, και μετά από λίγο βγαίνει μαζί με τον σύρφερ μάνατζερ του καταστήματος αυτός που ήταν πριν από σένα και σου λέει ο σύρφερ "κι εσεις του καλλιτεχνικού τμήματος;", όχι, εγώ για τα χαλιά ήρθα, και καπάκια βγαίνει η αφέντρα που ασχολείται με τα στρατολογικά και σου λέει "μισό λεπτό να καθαρίσω το γραφείο μου απ' τον κύριο που ήταν πριν από σας και σας παίρνω αμέσως".

contradictions

use of no-name condoms often results in you having to pick one.

Πάρα Πολύ Προσωπικά Πράματα #3

Εκείνη Η Φορά Που Είδες Την Πρώην Σου

Καλά, δεν το λες και στέκι. Απλά έχεις πάει τόσες πολλές φορές που ξέρεις ποιος δουλεύει ανάλογα με το πόσο βαρύ κάνει τον καφέ σου. Ούτε ένα συγκεκριμένο σημείο έχεις που κάθεσαι, ούτε σε ξέρει ο ιδιοκτήτης για να σε χαιρετάει με το που μπαίνεις ρωτώντας τα νέα σου καθώς σε βολεύει. Αλλά να, είναι δίπλα στο σπίτι σου και σε βολεύει. Βολεύει και τον μαλάκα τον κολλητό σου που γκρινιάζει γιατί βρίσκεις χρόνο για γκέιμοφθρονς αλλά όχι για εκείνον. Έτσι κι αλλιώς και των δύο οι ιστορίες είναι φαντασία. 

Μπαίνεις και κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο για να κόβεις κίνηση. Έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα και σκανάρεις την περιοχή για εκείνη την νόστιμη γειτόνισσα που έχεις δει δυο-τρεις φορές και θες με αγωνία μικρού παιδιού που μαζεύει χαρτάκια πανίνι να τις κάνεις περισσότερες. Είναι συλλεκτικές οι βόλτες της. Ο κολλητός κάθεται με καθυστέρηση μερικών δευτερολέπτων ουρλιάζοντας σχεδόν πως είδε την "τέτοια".

Παπάρια δεκατέσσερα.

elmer's fund

στην παρουσίαση του hedge fund του, ο μεγάλος φιλέλληνας elmer fudd ξεκίνησε τον λόγο του στα ελληνικά: "κυουίες και κίουοι, ιτς ουάμπιτ σήζον."

Πάρα Πολύ Προσωπικά Πράματα #2

Εκείνη H Φορά Που Τράκαρες 

Δεν είσαι αφηρημένος γενικά. Στέκεσαι ακριβώς πάνω στον μέσο όρο. Αφαιρείσαι στην ουρά της τράπεζας, όταν σε βρίσκει στον δρόμο παλιός συμμαθητής και σου μιλάει για το πόσο τυχερός είναι για την δουλειά που βρήκε, τίποτα το περίεργο. Ε, έτυχε εκείνη τη ρημάδα τη στιγμή να αφαιρεθείς στο τιμόνι. Μήπως έφταιγαν οι ρέιντιοχεντ στο ραδιόφωνο; 

Πρόλαβες και είδες τον μπροστινό σου να φρενάρει. Για λίγο αλλά τον είδες. Πάτησες με όλη σου τη δύναμη το φρένο αλλά ήταν αργά. Πιο πολύ σε τρόμαξε ο θόρυβος παρά το τράνταγμα. Έτσι κι αλλιώς πήγαινες ζήτημα με 30 με τόση κίνηση, σιγά το τράνταγμα. Είναι αρκετό όμως για να τους σβήσει τους ρέιντιοχεντ. Η καρδιά σου θα αρχίσει να επιταχύνει σε μερικά δευτερόλεπτα, όταν η ανδρεναλίνη φτάσει πίσω στο σημείο από το οποίο ορκίζεσαι ότι την ένιωσες να ξεκινάει. Το φαντάστηκες σαν εκείνα τα ραβδιά που τα σπας για να βγάλουν φως. Ακριβώς έτσι έσπασε κι εκείνο το φανταστικό σωληνάκι που αποθηκεύει την ανδρεναλίνη μέσα σου και πλέον έχεις λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να σε πλημμυρίσει.

με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω

παλιά, η χίος δεν παρήγε πολλά προϊόντα, αλλά σχεδόν αποκλειστικά μαστίχα. τα καράβια λοιπόν που έφερναν τα χρειώδη, για να μην φεύγουν άδεια, γεμίζανε τα αμπάρια τους με ΕΛΜΑ. η μαστίχα όμως, εκείνη την εποχή, δεν παρουσίαζε εμπορικό ενδιαφέρον αφού οι κουτόφραγκοι δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα την αξία της στην κουζίνα.

αφιερωμένο σε μητσάκο και άφρο.

αφίσα ρούφα τράβα τόνε

τρού στόρυ

Πάρα Πολύ Προσωπικά Πράματα #1

Εκείνη Η Φορά Που Πήγες Σε Κλαμπ 

Δεν ήθελες να βγεις. Σιχαίνεσαι τα κλαμπ αλλά μέχρι κι εσύ βαρέθηκες το γνωστό ρακάδικο που τον τελευταίο καιρό έχει γίνει η μόνιμη έξοδος. Περνώντας την πόρτα, με την ευρεία έννοια του όρου που εκτείνεται σε ανθρώπους, και ακούγοντας τις επιλογές του ντι-τζέι εύχεσαι να μην είχες απαντήσει 'όπου θέλετε' στην ερώτηση για τον επικείμενο προορισμό σας. Αρνείσαι ευγενικά στην κοπελίτσα της γκαρνταρόμπας γιατί είσαι σίγουρος πως θα βρεις έναν ρημάδι γάντζο να αφήσεις την ζακέτα σου. Αλλά και να μη βρεις θα την δώσεις στον φίλο σου που στην είπε για την στυλιστική σου επιλογή και θα τρέξει να την κρύψει. Η καπνίλα που θα μαζέψει δεν σε απασχολεί, έτσι κι αλλιώς έχεις κανά τετράμηνο να την πλύνεις και θα την βάλεις στο επόμενο πλυντήριο. Μάλλον.

κλέει institute open problems

Let \( (M,d) \) be a metric space. A homeomorphism \( f \) of  \( (M,d) \) such that both \( f \) and \( f ^{-1} \) are Lipschitz  is called bi-Lipschitz, or a Lipeomorphism. If both \( f \) and \( f ^{-1} \) are \(K\)-Lipshitz, for some \( K>0\), \( f \) is \(K\)-bi-Lipschitz, and in either case \( f \) cannot get legally married in most countries, nor can \( f ^{-1} \).

Question: Lipeomorphism απ' την σαρακοστή;

ΥΓ: ακόμα σε σκέφτομαι.