Can you dig that

The reluctant foreman had superposed a groggy trench coat on his shoulders. He was doodling in an attempt to excite his fancy. His intellect was crawling for new conceptions to emerge. How tranquil would it be to untangle an arsonist’s docket. He was breathing gnarly after having swilled half a bottle of bourbon. The eyes were twitching and the eyebrows in constant convulsion. Who was the valet and who the delinquent. Dismay filled his heart. From the window, the strays were strolling and the leaves were caressing the ground

Αξίζει, τελικά, να πατήσει κάποιος το κουμπί στο φανάρι;

Με καταλαμβάνει μια αίσθηση υπεροψίας, όταν παρατηρώ τον κόσμο να περιμένει υπομονετικά στην διάβαση, αφού πρώτα, επανειλημμένα, έχει πατήσει το κουμπι

το πιό μεγάλο παραμύθι του κόσμου

Μιά φορά κι' έναν καιρό ηταν κάποιοι, πού 'ζησαν αυτοί καλά κι' εμείς καλύτερα.

τα παιχνίδια δέν 'ν' αθώα

- Μαλάκα;!
- Έλα.
- Μα λά κα!...
- Τί ρε; τί έγινε;
- Μαλάκα έφαγα φλασιά! Τα παιχνίδια ρε!
- Τί «τα παιχνίδια»;
- Ρε σύ, τα παιχνίδια δέν είν' αθώα! Επιφέρουν συνέπειες ρε σ' αυτούς που τα παίζουνε, δέν είσαι μετά ο ίδιος!
- Τί έγινε ρε μαλάκα, κάπνισες και τα σποράκια;
- Ρε μαλάκα, τα παιχνίδια έχουν  α π ό ρ ρ ο ι ε ς !...
- ...«Απόρροιες»;
- Πώωωω! τρελή φλασιά, απίστευτο...
- Τί κολλήματα τρώς ρε πάλι;
- Απόρροιες ρε μαλάκα, τα παιχνίδια έχουν απόρροιες!...
- Και τί απορρέει δηλαδή απο ένα παιχνίδι;
- Λοιπόν κοίτα, 'α σου πώ... Ξέρωγω; τί παιχνίδι θές;
- Ξέρωγω; τάβλι...