The BreakDown

Vouch, you will toss this twig !

She was vivaciously chattering her teeth in anguish, extruding a nice set of breeches by the porch. She hadn’t slept a wink and at present, she was pressing her postern separating the vestibule columns grumpily. You could shut your face and glance her. Oh, that buttocks, wobbly groping for a point of relief… on the verandah…while she was still under grief…    

The prevail of the artifier

That was hilarious. Can’t famble any words to protrude my dodder. I conceited it was about to plop as a tweedle but it emerged like a kingpin. The pangs of terror sheared my smugness and hence, I have been trialling to atone by fleecing any ghastly qualms which in turn, vehemently gnaw, like hunger does, the opposing discern. I want to plunge a rigid hacksaw blade on a large cylindrical hilt in an, upholstered with subtle fleshy walls, ego.

μια ακόμη λέξη από τους χορηγούς μας

Όπως σας έχουμε ενημερώσει πριν μερικά ποστς, δεν υπάρχει υπόσχεση βραδιών, αφήγηση εμπειριών, μήκος γραμμών ή αριθμός βραβείων γράμμυ ή ΜΑΝΤ που μπορεί κάποιος να μας προσφέρει για να τον διαφημίσουμε.

Μπορούμε όμως να προτείνουμε.

Και για άλλη μια φορά αυτό είναι που θα κάνουμε. Μιας και οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, αυτούς που γιορτάζουν τον Άγιο Βαλεντίνου και αυτούς που νομίζουν ότι μπορούν να αντέξουν την γυναικεία γκρίνια, η Π προλαμβάνει και προτείνει.


Είναι μια θεότητα και πάει και τελείωσε.
Το είδα στο tipotastasovara που κι αυτός το είδε από κάπου αλλού και αυτός ο κάπου αλλούς από κάποιον άλλο.

πώς η ανάγκη γίνεται εφόδιο κατανόησης της πραγματικότητας

έχω μάθει το τηλέφωνο του κέντρου δηλητηριάσεων στη βραζιλία, ακα "πώς να καταλάβετε ότι οι φίλοι σας μιλάνε για γαμήσια στα πορτογαλικά επειδή μάθατε τη λέξη λεκές διαβάζοντας αριέλ".