τα ψέματα #5

λαοπλάνοι

- Ρενέ Τόμ και παπαριές...
- Ορίστε;
- Η ο άλλος ο γκιόζης, ο Κράιζελ να πούμε, μιά ζωή διαίσθηση και εικασίες και πηδάμε και Μπριζίτ Μπαρντό αμα λάχει, κι' απο αποδείξεις βαριέμαι κι' άγιος ο θεός. Και τον έχουν κάνει και θεό, τον αρχιτεμπέλαρο... τον μπόν βιβέρ...
- Ρε πάς καλά; Καταλαβαίνεις για ποιούς μιλάς;
- Μή σου πώ κι' ο Έρντος τα ίδια παπάρας ήτανε, του 'ρχόταν μιά ιδέα και καλά, και την πάσαρε στους υποτακτικούς για τη βρομοδουλειά. Κι' ύστερα ταξιδάκια σ' όλο τον κόσμο. Ο αιώνιος τουρίστας... ο «γειά σας τώρα και τα λέμε αφού μου βρείτε τη λύση»... Άιντε να πούμε... εξουσιαστές... πολιτικάντηδες... λαοπλάνοι... ό μάστερ μαϊ μάστερ και καλά...
- Μα τί σχ-;!... Ά καλά... οτι ήσουν φορμαλίσταρος κρετίνος, το είχα καταλάβει, αλλα τέτοια μαλακία στον ιππόκαμπο, δεν είχα ιδέα...
- Ρε μαλάκα, απο αερολογίες και μπαλαμούτι ξέρω κι' εγώ να πούμε. Αλλα δε ντέβιλ ιζ ιν δε ντίτεϊλς, άντε να κάτσεις ν' αποδείξεις τις λεπτομέρειες, εκεί σε θέλω!...
- Άκου να σου πώ ρε μύγα: υπάρχουν δυό λογιώ μαθηματικοί, αυτοί που αποδεικνύουν θεωρήματα, κι' αυτοί που δέν έχουν ν' αποδείξουν τίποτα σε κανέναν. Γκέγκε;

astrocannibal holmes

Μικρό απόσπασμα απο κείμενο-πρόταση για μεταφορά του Σέρλοκ Χόλμς, σε δυστοπική εποχή με ήρωες αστρονόμους-ανθρωποφάγους.

Our visitor had hardly left the room, and I could already see my friend brooding over the note Lestrade had left with him, the small scrap of paper which the police had retrieved from the late office of Professor Moriarty himself; on it, the Sun, the Moon, and the Earth were craftily sketched.
- I need to think, Watson. I don't suppose that you could go and buy two men for me? I'm running out, it seems.
- Two men!... What about the irish girl that you had delivered yesterday? I believe I still saw her in the fridge this afternoon?
- I am putting her in the oven as soon as you leave.
- But, Holmes, t h r e e  in a row?!...
- Yes, my dear; I'm afraid this is quite a three body problem.

τσιτάτα ινδαλμάτων

Ένα μόνο πλέον επιθυμώ: κάποτε να ξεχαστώ ολοσχερώς.

(ανωνύμου)

ρόζμαρι, η καυλίτσα των αιώνων

Γουάτ χεβ γιου ντάν του ιτς άααααααϊζζζζ;!....

[λά λά λά λάαα, λά λά λά λά λά λά λά λάα...]