Η μέρα έδειχνε πολλά υποσχόμενη. Θερμοκρασία και καιρός μαζί, είχαν βγει από χθες για κονιάκ και περατζάδα έξω από το καταφύγειο, στο χιονοδρομικό κέντρο. Τα χρώματα, τον είχαν πάρει νωρίς, μπλε, κόκκινο, μαύρο και κίτρινο, παραχωρήσανε τη θέση τους στο άσπρο και το μωβ. Ξαπλωμένα έξω από το χιονοδρομικό κέντρο, βλαστημούσανε τον ξεπερασμένο διαιτητή του προπέρσινου αγώνα, που είχε βρει νικημένους, τους νικητές του προήγουμενου. Γιατί να προσπαθήσει να μιλήσει ο πληγωμένος Ιαγουάρος, αφού του είχε δώσει να καταλάβει από την αρχή, ο κουβάς, ότι η πετσέτα βρισκότανε ήδη, στον διαθέσιμο χώρο.
"Καραδοκούμε να μας παρουσιάσεις τον πληρεξούσιο ανατροπέα βιργοτρονίων κύριε Άντερσον", η φωνή του αναλγητικού ανανεωμένου επιτρόπου φίδι-μάζα, αντήχησε στα πετρωμένα τοιχώματα από αμάλγαμα.
"Οι Βησιγότθοι είναι ικανοί να αρπάξουνε κρυολόγημα, ακόμα και αν κολυμπάνε γυμνοί στο χιόνι", ήρθε η απάντηση από το μισοκατεστραμένο στάδιο. "Η γνώση είναι πηγή χρυσελεφάντινων αμαλγαμάτων, και τα τελευταία, έχουν παραστεί στο κείμενο, τουλάχιστο δύο φορές"
"Μα αυτό δεν είναι κείμενο", μπήκε στην κουβέντα ο χαρισματικός ορυμαγδός που πολλές φορές, σύχναζε στο μπαράκι πάνω από την γωνία, με τον Νιξ Μπεζόντερς. "Ας μου έδινες και εμένα τριάντα-εφτά καραμελομένα εφτάψυχα παγκάκια και μετά δεν θα είχα καμία αντίρρηση να συμμετάσχω στο αναγνωρισμένο πρωτάθλημα των εμποτισμένων με υπεριώδεις ακτίνες, μοιρογνωμονίων."
"Ε, όχι τώρα, που δεν είναι κείμενο αυτό...", μπήκε στην κουβέντα η πανέμορφη λεζάντα. "Αν δεν είναι κείμενο αυτό, τότε πως εξηγήται η ελεύθερη πτώση των, ορειβατικού ηθικού, φραξιών, των πρεσβύτερων-Αρχαίων, που αφανιστήκανε από τα ίδια τους τα δημιουργήματά, τα σόγκοθς. Και δεν βάζω ερωτηματικό, επίτηδες. Έτσι, να μιλάω όπως οι μηχανικοί που στέλνουν ηλεκτρονικό γράμμα στους υπεύθυνους κτιριακών εγκαταστάσεων. Πιστεύεις ότι δεν κατάφερα τίποτα με αυτόν τον τρόπο. Είδες τι απλό που είναι. Απλώς δεν βάζεις ερωτηματικό στο τέλος."
Όλοι κοιτούσαν με ανοιχτό το στόμα. Από το αυτί του αντισυνταγματικού ερπυστριοφόρου έσταζε βιρίνα. Βέβαια, ο οποιοσδήποτε, δεν ήξερε τι ήταν αυτό. Για το ερπυστριοφόρο, από την άλλη, ήτανε λογικό. Άναυδος είχε μείνει και ο μικρός λαγός, που είχε στην τσέπη του σοκοφρέτες και τσιχλόφουσκες. Έριξε το βλέμμα του πάνω στο τραπέζι, έτσι ώστε να μπορούν να το παρακολουθήσουν όλοι. Ύστερα, κατέβασε το φερμουάρ με αργές κινήσεις, και βαθυστόχαστα, μίλησε με προφορά, σέρνοντας ελαφρώς τις λέξεις.
"Καραδοκούμε να μας παρουσιάσεις τον πληρεξούσιο ανατροπέα βιργοτρονίων κύριε Άντερσον", η φωνή του αναλγητικού ανανεωμένου επιτρόπου φίδι-μάζα, αντήχησε στα πετρωμένα τοιχώματα από αμάλγαμα.
"Οι Βησιγότθοι είναι ικανοί να αρπάξουνε κρυολόγημα, ακόμα και αν κολυμπάνε γυμνοί στο χιόνι", ήρθε η απάντηση από το μισοκατεστραμένο στάδιο. "Η γνώση είναι πηγή χρυσελεφάντινων αμαλγαμάτων, και τα τελευταία, έχουν παραστεί στο κείμενο, τουλάχιστο δύο φορές"
"Μα αυτό δεν είναι κείμενο", μπήκε στην κουβέντα ο χαρισματικός ορυμαγδός που πολλές φορές, σύχναζε στο μπαράκι πάνω από την γωνία, με τον Νιξ Μπεζόντερς. "Ας μου έδινες και εμένα τριάντα-εφτά καραμελομένα εφτάψυχα παγκάκια και μετά δεν θα είχα καμία αντίρρηση να συμμετάσχω στο αναγνωρισμένο πρωτάθλημα των εμποτισμένων με υπεριώδεις ακτίνες, μοιρογνωμονίων."
"Ε, όχι τώρα, που δεν είναι κείμενο αυτό...", μπήκε στην κουβέντα η πανέμορφη λεζάντα. "Αν δεν είναι κείμενο αυτό, τότε πως εξηγήται η ελεύθερη πτώση των, ορειβατικού ηθικού, φραξιών, των πρεσβύτερων-Αρχαίων, που αφανιστήκανε από τα ίδια τους τα δημιουργήματά, τα σόγκοθς. Και δεν βάζω ερωτηματικό, επίτηδες. Έτσι, να μιλάω όπως οι μηχανικοί που στέλνουν ηλεκτρονικό γράμμα στους υπεύθυνους κτιριακών εγκαταστάσεων. Πιστεύεις ότι δεν κατάφερα τίποτα με αυτόν τον τρόπο. Είδες τι απλό που είναι. Απλώς δεν βάζεις ερωτηματικό στο τέλος."
Όλοι κοιτούσαν με ανοιχτό το στόμα. Από το αυτί του αντισυνταγματικού ερπυστριοφόρου έσταζε βιρίνα. Βέβαια, ο οποιοσδήποτε, δεν ήξερε τι ήταν αυτό. Για το ερπυστριοφόρο, από την άλλη, ήτανε λογικό. Άναυδος είχε μείνει και ο μικρός λαγός, που είχε στην τσέπη του σοκοφρέτες και τσιχλόφουσκες. Έριξε το βλέμμα του πάνω στο τραπέζι, έτσι ώστε να μπορούν να το παρακολουθήσουν όλοι. Ύστερα, κατέβασε το φερμουάρ με αργές κινήσεις, και βαθυστόχαστα, μίλησε με προφορά, σέρνοντας ελαφρώς τις λέξεις.
