Η ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ - Μέρος 5ο: Το Ψυχοπένθος

Πέρασαν μόλις εικοσιεπτά χρόνια από την τελευταία μεγαλοπρεπή επιτυχία του Κηθ Κόπερχάουερ, και ο δαιμόνιος σκηνοθέτης αποφάσισε να ξανασηκώσει για ακόμη μια φορά τα μανίκια και να δημιουργήσει έτσι το πέμπτο, και για πολλούς, το πιό ολέθριο, μέρος της πενταλογίας. Το Ψυχοπένθος είναι μια εφ’ όλης της ύλης ανασύσταση των ταινιών με ζόμπι και ανθρωποφάγα έντομα.

 

Όπως και σε όλες τις υπόλοιπες ταινίες, τα προβλήματα άρχισαν πολύ νωρίς, όταν το σέττινκ όπου ορίστηκε το γύρισμα υποβαθμίστηκε κατά τέσσερα μέτρα μέσα στο υπέδαφος από πτώση του τότε διάσημου μετεωρήτη, Αναξαγόρα. Η εκτελεστική ομάδα αντιτάχθηκε του σκηνοθέτη λόγω αμέλειας του πρώτου να ενημερωθεί για τα γεωμετεωρολογικά φαινόμενα του χώρου των γυρισμάτων. Η απάντηση του σκηνοθέτη ήταν ηχηρή με την δημιουργία ενός επιπρόσθετου σεναρίου το οποίο περιλάμβανε την πτώση του αστεροειδούς στους διαλόγους του πρώτου μέρους. Αυτή τη φορά, ο διευθυντής παραγωγής καθώς και όλο το επιτελείο της τεχνικής επιμέλειας πήραν το μέρος του σκηνοθέτη και του δώσανε το πράσινο φως να συνεχίσει τα γυρίσματα στο καρβουντισμένο τοπίο από την πτώση, μόλις εξηνταπέντε χιλιόμετρα έξω από την περιοχή Ναραρσούκ, στην νήσο της Γροινλανδίας. Ακόμα και ο καιρός συμμάχησε με τον μεγαλουργό, μετρέποντας τον μεγαλό κρατήρα των γυρισμάτων σε κάτασπρο κάμπο, διευκολύντας έτσι την ροή του σεναρίου.

 

Η ιστορία μας , λοιπόν, αυτή τη φορά, μιλάει για μια μικρή κοινωνία Βησιγότθων που τα μεγαλύτερα μυαλά της επινόησαν μια δαιμονική μηχανή, τον διαβόρβορο. Το μηχάνημα αυτό, φτιαγμένο από κόκκαλα φάλαινας, είχε στημένους δύο μεγαλεπίβολους κοχλίες με την βοήθεια των οποίων δημιουργούνταν το εθνικό φαγητό των κατοίκων, ο λεγόμενος πακτολός. Το φαγητό μπορούσε να παραχθεί με την μορφή μιας βιομάζας όπου αργότερα, αφού κρύωνε έξω από το εργοτάξιο, έπαιρνε την τελική του εικόνα.

 

Η ταινιά προβλήθηκε στην Βερλινάλε και στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, με διαφορετικές, όμως, ώρες προβολής. Ανάμεσα σε άλλες ταινίες που προβλήθηκαν, ξεχώρισαν ο αστακός του Χρυσοφώντα Δελικολόπουλου, η φτέρνα του Άλικου Τεσμενινιάδη, η φωτεινή νύχτα της κόλασης των αδερφών Γκρχόεν και τα παιδία της μάνας τους του Γκεοφρέι Πζριζγκεντστάιν. Το ψυχοπένθος απέσπασε το βραβείο της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στο τοπικό φεστιβάλ του Καναδά, Σινεβικτόρια.

Η ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ - Μέρος 4ο : Σάχτη και Μπέρμπερις

Μετά από δεκαεφτά χρόνια αποχής από τα κινηματογραφικά δρώμενα, ο Κηθ Κοπερχάουερ επέστρεψε, αυτή τη φορά με μια αποκαλυπτική ταινία γύρω από την θεματολογία των πρωτοεμφανιζόμενων ηλεκτρονικών ζόμπι. Η εμπιστοσύνη ανάμεσα στους παραγωγούς και τον ίδιο, αποκαταστάθηκε πλήρως, μιας και ο δεύτερος, μετά την κυκλοφορία της «Βλέννης» φρόντισε να στείλει στα σπίτια των παραγωγών της Παραμάουντ, πίτσες και μηλόπιτες από τα τοπικά Μακντόναλντ. Ο διευθυντής παραγωγής, μάλιστα, προσφέρθηκε να χρηματοδοτήσει την κατασκευή, εκ νέου, νεκραναστημένων ρομπότ με λειτουργικό σύστημα QL και επεξεργαστές 8086 και 68000. Ο στόχος ήτανε να προσομοιωθεί όσο γινόταν καλύτερα η συμπεριφορά μηχανικών «Λαζάρων» ένα κόνσεπτ που είχε συζητηθεί αρκετά χρόνια πριν, σε κάποιες ελληνικές κωμωδίες της εποχής του προχριστιανισμού.

Το εγχείρημα προσέγγισε την τελειότητα, όταν προστέθηκαν τα κατάλληλα κοστούμια στα επισφαλή ανδρείκελα, έτσι ώστε η εμφάνιση τους μπορούσε να ικανοποιήσει ακόμα και το πιο απαιτητικό φάσιον βίκτιμ. Μεγάλοι οίκοι μόδας όπως, ο οίκος Αρμάνι, Σανέλ και Το Μυστικό της Βικτώριας, έντυσαν με τις στιλιστικές τους ιδέες, τους νεκραναστημένους του Κηθ, προσφέροντας μια διαφορετική νότα στην ατμόσφαιρα των ταινιών τρόμου της εποχής

Στην ταινία, χρησιμοποιείται, για ακόμα μια φορά, ο διεθνούς πλέον φήμης, Γιάννης Κυανός, όπου υποδύεται τον πρωταγωνιστή-δύτη, που παθαίνει ένα μοιραίο ατύχημα κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο. Η γυναίκα του, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάζεται να επικαλεστεί μέσω τελετής τους Σάμπντα- Ουμπντ προκειμένου να σώσουν τον αγαπημένο της από τα χέρια του Κρόνου. Ένα λάθος, όμως, στην ανάγνωση του Νεκρονομικού, φέρνει σαν αποτέλεσμα το άνοιγμα ενός Πέρπλεξ Βόρτεξ Πόιντ, όπου από εκεί, εισβάλει στον κόσμο των θνητών, ο Σανσοραλ Αν’ ‘Αγκχαμ Βάθρλακθαρ 67, ένας τυπικός Θεός των Υπερπεδίων.

Η ταινία κατέλαβε την δεύτερη θέση στο φεστιβάλ της Βεστφαλίας, ως καλύτερη μη-ευρωπαϊκή ταινία μικρού πλάτους. Στην ταινία κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους, οι δύο γιοί του Κηθ, Ο Χάμσουν και Ντένις στους ρόλους των αρσενικών κουνουπιών κανιβάλων. 

Σφοδρές συγκρούσεις νεκροθαφτών με τρεις νεκρούς σε κοιμητήριο της Μόσχας

400 ενεπλάκησαν, 3 νεκροί, 29 τραυματίες και 100 συλληφθέντες.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ποιοί ήταν οι υπόλοιποι 268 μιας και ταυτοποιήθηκαν μόνο οι 132. Επίσης, εγχώριες πηγές εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους για την άνιση μάχη εναντίον των 3 νεκρών.

"Δεν φτάνει που ήταν νεκροί, τους την έπεσαν 397 άτομα, και μάλιστα οι χειρότεροί τους εχθροί, οι νεκροθάφτες", δήλωσε ένας εξοργισμένος περίοικος

"Τα παιδιά τα ξέραμε, δεν προκαλούσανε ποτέ, ήταν ήσυχοι και δεν πείραζαν κανένα", συμπλήρωσε ο ίδιος λίγο μετά την λήξη του συμβάντος




http://tvxs.gr/news/kosmos/mosxa-sygkroyseis-ergazomenon-se-nekrotafeio-me-treis-nekroys

Η ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ - Μέρος 3ο : Η Βλέννη

Το 3ο μέρος της σειράς, δεν άργησε να φανεί στον ορίζοντα, καθώς ο Κοπερχάουερ δεν ησύχασε ούτε βρήκε εύκολα άλλο τρόπο να καθησυχάσει την παχύρευστη έμπνευσή του. Ήταν λογικο να επιχειρήσει να κάνει κάτι καινοτόμο, απαγγιστρώνοντας την κεντρική ιδέα από τα αιμοχαρή ζόμπι και τις εκκεντρικές τους ενδυματολογικές αντιλήψεις και προσκολλόντας την, με την ορμή μιας ολότελα καινούργιας ιδέας, πάνω σε εκατοντάδες τόνους Βλέννας (Βλέννης).


Η αντίδραση ήρθε αυτή τη φορά από την Διεύθυνση Φωτογραφίας του Σπόνσορα, που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η γνωστή κινηματογραφική εταιρεία Παραμάουντ. Η προμήθεια για το εγχείρημα του Κοπερχάουερ, ανερχόταν σε πολλά δισεκατομύρια δολάρια, λεφτά που η εταιρεία σκόπευε να ξανακερδίσει μετά την πρεμιέρα της 3ης συνέχειας της Πενταλογίας. Η εταιρεία είχε χρηματικό πλεόνασμα λόγω των μεγάλων επιτυχιών που προβάλλονταν με το λογότυπό της και άρα, η Διεύθυνση Παραγωγής σε συνδιασμό με την αποδοχή του εγχειρήματος από την Διαχείρηση και Επιμέλεια Συγχρονισμού, αφιέρωσαν άφοβα, το τεράστιο αυτό ποσό για την πραγμάτωση του δημιουργήματος του φιλόδοξου Κηθ. Οι άνθρωποι της ομάδας της Διαχείρησης Φωτογραφίας, διαφώνισαν κάθετα με την πρώτη σκηνή της ταινίας, την περίφημη σκηνή με το ταξί.


Στην σκηνή αυτή, τόνοι από πράσινη Βλέννη, περιέλουζαν τους δρόμους και τα πεζοδρόμια της καθεαυτού Πόλης, βουλιάζοντας στην κυριολεξία ένα αυτοκίνητο ταξί.


Το μέλημα των καθοδηγητών της ομάδας ήτανε να ξεφορτωθούν όσο περισσότερη Βλέννη γινόταν ώστε να επανέφεραν τον φωτισμό των διαφορετικών κάδρων στα επιτρεπτά, για τις σχολές που σπούδασαν, επίπεδα και έτσι, να μένανε ικανοποιημένοι από την Φωτογραφία.


Ο Κοπερχάουερ, ενώ τηλεφωνικά παραδέχτηκε να μειωθεί η ποσότητα της Βλέννης, και ενώ μάλιστα πρότεινε να αντικατασταθεί κάποιο μέρος της ποσότητας με βιομηχανικό αίμα, δεν ανέκοψε την παραγγελία των δύο μεγατόνων Βλέννης, χημικά παρασκευασμένης από λυκίσκο και μουχλιασμένων φλουδών λευκού σταφυλιού, ποσότητα που χρησιμοποιήθηκε ανεπιφύλακτα για το γύρισμα της πρώτης σκηνής της ταινίας. Ακόμα και στην συνέχεια της ταινίας, η ποσότητα που χρησιμοποιήθηκε ξεπέρασε τους 3,9 μεγατόνους Βλέννης κάνοντας τον ίδιο τον Κηθ, να αλλάξει το όνομα της 3ης συνέχειας από Η επιστροφή των καταραμένων ζόμπι της μαύρης αβυσαλέας κολάσεως στο πασίγνωστο πλέον, η Βλέννη.


Το έργο είχε τεράστια επιτυχία και κατέκτησε την τέταρτη θέση στον εθνικό διαγωνισμό του αμερικάνικου περιοδικού Ντιντάκτα και δημιούργησε από μόνο του ένα καινούργιο ρεύμα ταινιών στον χώρο του είδους υπογείου τρόμου

Η ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ - Μέρος 2ο : Η Κατάρα των Εκδικητικών Ζόμπι της Μαύρης Αβυσσαλέας Κολάσεως

Το δεύτερο μέρος της σειράς, Η Κατάρα των Εκδικητικών Ζόμπι της Μαύρης Αβυσσαλέας Κολάσεως, που στην ουσία, κατά την ιδέα της ομάδας παραγωγής, ήτανε το Η εκδίκηση των Καταραμένων Ζόμπι της Μαύρης Αβυσσαλέας Κολάσεως το 2, άργησε να προβληθεί, λόγω προβλημάτων ασυμφωνίας των υπεύθυνων κοστουμιών και της ομάδας τεχνικής υποστήριξης. Η διαφωνία έγκειτο στην πρόταση να τοποθετηθούν μοντέρνα κοστούμια στους πρωταγωνιστές και στα ζόμπι, δημιουργώντας έτσι μια διαφορετική ατμόσφαιρα περί το πώς θα έπαιρνε σάρκα, οστά και βλέννα μια διαφορετική ραπτική άποψη. Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων, δεν ήταν λίγες οι φορές, που η ομάδα ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, πιανότανε στα χέρια με τους ηθοποιούς, δημιουργώντας ένα, επιπλέον, κλίμα χάους, πέρα από αυτό που στόχευε να προβάλει η ταινία στην διάσημη, αυτή, συνέχεια. Μετά από πολυήμερες διαπραγματεύσεις, συμφωνήθηκε να εμφανίζονται τα ζόμπι, φορώντας αραβικά ρούχα, με τους αρχηγούς τους να ξεχωρίζουν με τουρμπάνια, ενώ οι πρωταγωνιστές εμφανίζονται φορώντας αρχαιοελληνικές κελεμπίες, χωρίς ωστόσο να παρέχεται μια εξήγηση μέσω του σεναρίου, για την υπάρχουσα ένδυση των ηθοποιών.

Αυτό βέβαια, ήταν και ένα θέμα που απασχόλησε αρκετά τον Κοπερχάουερ, ο οποίος βέβαια, δεν έδειχνε να υποχωρεί στις παραδοχές που είχε κάνει πρωτίστως, απέναντι στις εγωιστικές δηλώσεις της ομάδας των κοστουμιών και σαν αποτέλεσμα, η ταινία, αντί να κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο από την προβολή της πρώτης, κυκλοφόρησε εννιά χρόνια αργότερα και μόνο στα πληρεξούσια περίπτερα με την μορφή βιντεοκασέτας.

Η κριτική στην ταινία, παρ’ όλες τις λειτουργικές αντιξοότητες, ήταν θετική μιας και η αρχική ιδέα της ταινίας, ότι δηλαδή ήτανε το σίκουελ της πρώτης ήταν πέρα από κάθε αμφισβήτηση, επιτυχημένη. Στα βραβεία Όσκαρ, η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο του δεύτερου γυναικείου ρόλου ενώ στο φεστιβάλ-Κάρκας της Μασαχουσέτης, κατέκτησε την Τρίτη θέση, ως το καλύτερο σίκουελ  της δεκαετίας. 

Η ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ - Μέρος 1ο : Η Εκδίκηση των Καταραμένων Ζόμπι της Μαύρης Αβυσσαλέας Κολάσεως

Το πρώτο μέρος της σειράς, λοιπόν, ξεκινάει λίγο μετά το 1981, όταν λίγο πριν, ο επαγγελματίας σκηνοθέτης, Κηθ Κοπερχάουερ, εμπνέεται από μια ταινία μικρού πλάτους την "Πενταλογία". Στην δεκαετία του 80, ως ταινία μικρού πλάτους, ονομάζονταν μια ταινία μικρού μήκους με πολύ συγκεκριμένη θεματολογία, που το θέμα του σεναρίου δηλαδή, δεν ξέφευγε από κάποια θεσπισμένα όρια. Κανείς δεν περίμενε τι θα επακολουθούσε.

Με πρωταγωνιστή τον τότε ανερχόμενο αστέρα, Γιάννη Κυανό, όπου ταυτόχρονα έκανε και το ντεμπούτο του ως ηθοποιός, "η εκδίκηση των καταραμένων ζόμπι της μαύρης αβυσσαλέας κολάσεως" κέρδισε τις καρδιές του κοινού. Στην ταινία απεικονίζοταν η προσπάθεια των ζόμπι να εκδικηθούν κάτι που αρχικά φαντάζει ασαφές και αφηρημένο. Κατά την μετάβαση της ταινίας στο τζέιντζόβερ, οι θεατές, προς μεγάλη τους έκπληξη, φορτώνονται με αλλεπάληλα ερωτήματα και ασάφιες, μέχρι τελικά, λίγο πριν το τέλος της ταινίας, να τους δημιουργείται αναπόφευκτα, το τρομαχτικό δίλλημα, να παραμείνουν στις θέσεις τους ως το τέλος ή όχι.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 1981 και κατέλαβε την δεύτερη θέση στο επίσημο αφροαμερικάνικο μποξ όφις.

τί κάνεις; #5

Έχει σκάσ' η αποκάλυψη με ζόμπι λέμε, και είσαι με τον αγαπημένο σου θείο τον εφευρέτη, που απο μικρό παιδί σε έμαθε ν' αγαπάς επιστήμες, ορθολογισμούς, φυσικοχημείες καιτατοιαύτα. Και πάνω στον πανικό, μόλις έχει αποκεφαλίσει και τη θεία με την πατέντα λεϊζεροφωτόσπαθό του —ποτέ δε σ' άφηνε να παίξεις μ' αυτό— η οποία θεία είχι' αρχίσει να ροχαλίζει ξύπνια και να φτύνει αιματοχλέπες και μυαλά, σε τραβάει απ' το χέρι και σε τρέχει στην αυλή, οπου πατάει ενα κουμπί και —φούπ!— ανοίγει μιά καταπακτή στο χώμα και βγαίνει εν' αερόστατο που φουσκώνει σά διαφημιστική αεροκούκλα στα Μαγκντόναλτζ. Και πηδάτε απάνω —ένα ζομπόσκυλο ορμάει και χάνει ο θείος το φωτόσπαθο— κι αρχίζτε να πετάτε πάνω απο ότι τραγικό σκηνικό ζομποκατασπαραγμού βάνει ο νούς σου —και ένεκα ο ορθολογισμός, το βουλώνετε κι οι δυό. Μετά 'πο ώρα σου σκάει σε φάση οτι το αερόστατο δέν έχει έρμα και γυρνάς στο θείο να το πείς, και τί να δείς; μόλις έφτυσε μια χλέπα μυαλό.

Τ ί   κ ά ν ε ι ς ; . . .

φακτ νο 11

η γυναίκα της οποίας τον άντρα δάγκωσε ζόμπι λέγεται ζομποχήρα.

πως ο φραπές & το μετρό έσωσαν τη Θεσσαλονίκη από τα ζόμπι

Δεν είναι ψέμματα ότι η πανέμορφη πόλη της Θεσσαλονίκης κρύβει πολλά μυστικά. Όλοι όσοι έχουν περάσει έστω και για μια νύχτα από τους δρόμους της γνωρίζουν πολύ καλά πως η πόλη αποκαλύπτει αποκλειστικά και μόνο όσα επιλέγει η ίδια να αποκαλύψει. Πίσω από το γλυκό και φιλόξενο πρόσωπό της βρίσκονται θαμμένα μυστικά, τόσο βαθιά όσο ο τυπικός σταθμός του μετρό.

Ποιον έχει κάνει τάρανδο η Εμμανουέλα Αγγουράκη; Πότε ακριβώς έγινε μέινστριμ η Βαλαωρίτου; Πώς καταφέρνει και ρεύεται σε κάθε περαστικό ο τύπος που πουλάει κουλούρια στην Καμάρα; Τί τους κάνουμε τόσους σωλήνες;