Το πνέυμα επισκέφτηκε το σκοτεινό υπόγειο, εκεί όπου καθόταν με ένα διαρκές χαμόγελο, ο ποντικός του Δρόμου Ντέβονσάιρ.
ΠΝΕΥΜΑ: Πως πάνε τα πράγματα εδώ; Βλέπω, έχει αρκετή υγρασία, αλλά η θερμοκρασία δεν είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Οι ξεχασμένες αισθήσεις μου διακρίνουν και πολύ αμαξομάνι, απάνω στον περιφερειακό
ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Έτσι πέρασαν τα τελευταία δύο χρόνια, με τη μόνη διαφορά ότι η θερμοκρασία ήταν ελαφρώς χαμηλομένη. Πολλοί μου έχουν πει ότι μοιάζω με την καρικατούρα του καλλικάντζαρου. Παρόλα αυτά, είμαι ευχαριστημένος
ΠΝΕΥΜΑ: Επέτρεψε μου να διακρίνω άλλο, για τον λόγο της παροντικής σου ευμάρειας
ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Δεν έχεις άδικο, είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος γιατί επίτέλους, κατάφερα να δημιουργήσω αίσθημα αυτοσυντήρησης και συλλογικότητας στο σπίτι που βρίσκεται ακριβώς από πάνω μας, αυτό με τις χρυσές κουρτίνες, αν υπέπεσε στην αντίληψη σου
Οι άνθρωποι που μένουνε εκεί, πλέον, διατηρούν το σπίτι σαν ναό, σαν παλάτι, πεντακάθαρο, που λαμποκοπάει το σπασμένο πλακάκι
