για τους μικρούς κερδοσκόπους!

λόγω τον ημερών, ο andy επιστρέφει με το καινούργιο του βιβλίο. ο andy σηπτικός, όπου ο andy σαπίζει μόνος του όλη μέρα σπίτι, ενώ η τιμή του ανεβαίνει συνεχώς. μην παραπονιέστε όμως, είναι φυσιολογικό: έτσι είναι ο νόμος της αγοράς και της ζήτησης!

χεστείτε κι εσείς στο τάληρο και ζείστε ανέμελα με τον andy, μέχρι να θυμηθείτε τι απέγιναν οι κουλάκοι.

βαρεμάρα

- τι διαβάζεις εκεί;
- τίποτα, μαλακίες, ένα βιβλίο για μερικες διαφορικές είναι.
- σαπίλα;
- κόρτεβεγκ ντε βρίες και λειχήνες.

Uncanny abbreviations muttered in a scuttle cadence

How presumptuous could the arrogant fellow be! Flouncing in a grim trajectory, he was offering a contemptible and threadbare accord when was he contemporaneously cringed from his esoteric awe. When it would come to a mutual interaction, he would protrude scrawny ideas wrapped in ingrate hypothetical heckles and henceforth, assimilating the manners of a water cat. Inspiring would he be, indubitable, for a steeped nook unveiling venture who just climbed up his cubbyhole to condone sheer pre-prepared ideology. Whether they would exist conversation surrogates, they would be instructed to evict his vagary and, impromptu, to deluge his solemn conceit into a vignette. 

fail dunawail

- πώς σε λένε;
- φαίη.
- απ' το φέησμπουκ;

ενδεχόμενα

- φτώχια καταραμένη...
- τι σ' έπιασε ρε μαν;
- ε, ρε συ, δε βλέπεις μπροστά σου, λεφτά δεν έχουνε οι κοπέλες να πάρουνε τζήν, σκισμένα τα γόνατα, δε μπορώ να το βλέπω. φτώχια μεγάλη έχει πέσει.
- ίσως.

ανωμαλία

- Πού πάει αυτός ο κόσμος, μου λες;
- Έλα ντε...
- Μου βγαίνει η άλλη τοπλες στην παραλία δίπλα από τον γιο της.
- Ανήκουστο!
- Βγες με την κόρη σου κυρά μου να μαθαίνει κι αυτή.

για να μήν το ξεχάσω

Όση σχέση έχει ο Στίβεν Κίνγκ με τον τρόμο, οι Χατζηφραγκέτα με τη σάτιρα, και το πολίτευμά μας με τη δημοκρατία, τόση έχει κι' ο Γιουτζίν με τον κριτικό λόγο.

τα ψέματα #3

- Ακούστε, Αλεξέι Φιοντόροβιτς, μήπως υπάρχει σε όλη αυτή την άποψή μας [...], μήπως υπάρχει για κείνον, αυτό τον δύστυχο, κάποια περιφρόνηση... στο οτι αναλύουμε τώρα μ' αυτόν τον τρόπο την ψυχή του, αφυψηλού, θα έλεγα, έ; [...]
- Όχι Λίζ, δέν υπάρχει περιφρόνηση -απάντησε σταθερά ο Αλιόσα, σάν να ήταν προετοιμασμένος για την ερώτηση αυτή-, το σκέφτηκα ήδη αυτό καθώς ερχόμουνα εδώ. Γιά πείτε μου, ποιά περιφρόνηση όταν είμαστε ίδιοι μ' αυτόν, όταν όλοι είναι ίδοι μ' αυτόν; Διοτι είμαστε ίδιοι, όχι καλύτεροι [...] Όχι Λίζ, δέν υπάρχει καμιά περιφρόνηση απέναντί του! Ξέρετε, Λίζ, ο γέροντάς μου είπε μιά φορά: τους ανθρώπους πρέπει να τους φροντίζει κανείς σάν να είναι παιδιά και κάποιους σάν να είναι ασθενείς στα νοσοκομεία...

(Ντοστογέφσκι, Αδερφοί Καραμαζόφ, Βιβλίο πέμπτο, 1)