ινα εύ σοι γένηται

Η κυρία Ευδοκία, η σύζυγος του αρχιζαχαροπλάστη Παπασωτηρακοπουλίδογλου, του Πολίτη, που έτρεφε στα προγονικά του μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση, ήταν πολύ περήφανη για το γιό της. Όταν αργούσε να γυρίσει σπίτι απ' την αλάνα για φαΐ, θά 'βγαινε στο παραθύρι και θα τον φώναζε: «Αντώνιε-Κροίσε-Χαράλαμπε-Πρόδρομε Παπασωτηρακοπουλίδογλου! Θα κρυώσει!» Όταν πήγαινε στη φιλενάδα της τη Μαρίκα, του μανάβη, για καφέ, θα παινευόταν έτσι: «Ο Αντώνιος-Κροίσος-Χαράλαμπος-Πρόδρομος Παπασωτηρακοπουλίδογλού μου, πήρε όλα άριστα! Σημαιοφόρο θα τον κάνουνε!» Όταν ο πιτσιρίκος σύναψε ερωτικό δεσμό με μιά καλοβαλμένη κοπέλα, ψιθύριζε στον άντρα της τα βράδια: «Λές κύρη μου; Λές ο Αντώνιος-Κροίσος-Χαράλαμπος-Πρόδρομος Παπασωτηρακοπουλίδογλού μας να μας σκαρώσει επιτέλους εγγονάκια;» και δάκρυζε κρυφά μες στο σκοτάδι.

Μόνο ενα παράπονο είχε η κυρία Ευδοκία απ' το γιό της, και θα ξέσπαγε πού και πού, χωρίς ομως εκείνος να την εννοήσει ποτέ.

- Αντώνιε-Κροίσε-Χαράλαμπε-Πρόδρομε Παπασωτηρακοπουλίδογλου!
- ...Τί εγινε ρε μάνα, τί φωνάζεις;
- Ε μάλλιασ' η γλώσσα μου πιά!

φακτ νο 3

"μπουρδέλο πολιτεία να πούμε; πού είναι το κράτος; μα καλά, δεν υπάρχει ούτε ένας υπεύθυνος εδώ;"

στρατής, circa 2014

ιστορίες ανθρώπων

η Μπήλιω και η Λέγκω. δυο γυναίκες γέννημα-θρέμμα της αθάνατης ελληνικής επαρχίας που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους άνδρες. δύο γυναίκες που πιάνουν την πέτρα και την στύβουν, που αποδεικνύουν έμπρακτα ότι, ακόμα και στις αγροτικές εργασίες, παραδοσιακό προπύργιο των ανδρών, οι γυναίκες μπορούν να τα καταφέρουν εξ ίσου καλά, αν όχι καλύτερα.

χειμώνας

κρύο, καιρός για μπλακμέταλ.

η εξέλιξις των ειδών

- πώπω ρε φίλε, αυτή τη θυμάμαι που ήμουνα δεκαπέντε κι αυτή στα είκοσι και κάβλωνε την κοινωνία ολόκληρη το πορνίδιο. πάρ' τηνα μάτι τώρα, μαν, όσο πάει και αγριεύει αυτή. σε καμιά δεκαριά χρονάκια θα είναι μια μιλφάρα αδίστακτη και θα τρέφεται με αμβροσία και σπέρμα εικοσάρηδων.
- το γήρας κούγκαρ έρχεται μόνον.

Πάρα Πολύ Προσωπικά Πράματα #2

Εκείνη H Φορά Που Τράκαρες 

Δεν είσαι αφηρημένος γενικά. Στέκεσαι ακριβώς πάνω στον μέσο όρο. Αφαιρείσαι στην ουρά της τράπεζας, όταν σε βρίσκει στον δρόμο παλιός συμμαθητής και σου μιλάει για το πόσο τυχερός είναι για την δουλειά που βρήκε, τίποτα το περίεργο. Ε, έτυχε εκείνη τη ρημάδα τη στιγμή να αφαιρεθείς στο τιμόνι. Μήπως έφταιγαν οι ρέιντιοχεντ στο ραδιόφωνο; 

Πρόλαβες και είδες τον μπροστινό σου να φρενάρει. Για λίγο αλλά τον είδες. Πάτησες με όλη σου τη δύναμη το φρένο αλλά ήταν αργά. Πιο πολύ σε τρόμαξε ο θόρυβος παρά το τράνταγμα. Έτσι κι αλλιώς πήγαινες ζήτημα με 30 με τόση κίνηση, σιγά το τράνταγμα. Είναι αρκετό όμως για να τους σβήσει τους ρέιντιοχεντ. Η καρδιά σου θα αρχίσει να επιταχύνει σε μερικά δευτερόλεπτα, όταν η ανδρεναλίνη φτάσει πίσω στο σημείο από το οποίο ορκίζεσαι ότι την ένιωσες να ξεκινάει. Το φαντάστηκες σαν εκείνα τα ραβδιά που τα σπας για να βγάλουν φως. Ακριβώς έτσι έσπασε κι εκείνο το φανταστικό σωληνάκι που αποθηκεύει την ανδρεναλίνη μέσα σου και πλέον έχεις λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να σε πλημμυρίσει.

φακτ νο 2

οι γκατζετάκηδες πάσχουν από μαραφετιχισμό.

τα ψέματα #5 ριβίζιτεντ

χά! γελάσαμε πάλι με νόημα... (για το νόημα, αλλα στα σοβαρά, δές εδώ)

με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω

παλιά, η χίος δεν παρήγε πολλά προϊόντα, αλλά σχεδόν αποκλειστικά μαστίχα. τα καράβια λοιπόν που έφερναν τα χρειώδη, για να μην φεύγουν άδεια, γεμίζανε τα αμπάρια τους με ΕΛΜΑ. η μαστίχα όμως, εκείνη την εποχή, δεν παρουσίαζε εμπορικό ενδιαφέρον αφού οι κουτόφραγκοι δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα την αξία της στην κουζίνα.

αφιερωμένο σε μητσάκο και άφρο.